9 Aralık 85 günü dünyaya merhaba dedim. Meraklı bir çocukluğun ardından Dr.Hasan Akgün ilköğretim okulunda eğitimime başladım. En köklü arkadaşlıklarım burada temellendi. Hatırımda her zaman güzel hatırlarım o günleri, tertemiz sayfalardır benim için. Ortaokul ardından liseyi B.Çekmece Süper Lisesinde devam ettim. Bir yıl hazırlıkla birlikte 4 yılım burada geçti. İnişli çıkışlı, iyi kötü, gençliğin getirdiği yanlışlıklar, pişmanlıklar ve gençliğin getirdiği enerjiyle geçti bugünler de. Halen üstünden atamadığım hatalarım vardır bu döneme ait. Hani insanın "Geçmişe dönebilsem de şunu değiştirebilsem" dediği cinsten... Garip lise hayatı ardından bir yıl boşluğun ardından Trabzon'a evi, arkadaşları bırakıp Trabzon'a inşaat mühendisliği eğitimi almak için yol aldım. Tüm arkadaşlarım dağıldı başka başka şehirlere. Alternatif arkadaşlıklar gelişti, mesafeler uzadı, unutulmalar başladı... Genel anlamda güzel, pek sosyal olmayan bir üniversite hayatı yaşadım. Halen özlerim o Trabzon günlerini, en çok da pidesini...

Üniversite henüz bitmemişken iş hayatına da atılmış oldum. Üniversite yılları ilk Ankara'da Kalyon İnşaatın köprü-kavşak işlerinde kısa bir stajım oldu. Takip eden yıllarda Taşyapı Mashattan şantiyesi ve sonrasında Trump Towers şantiyesinde staj yaptım. Bana mesleki açıdan epey tecrübe katmıştı. Meslek hayatına ise Sanko'nun Adana da yapmakta olduğu Yedigöze Barajı ve HES şantiyesinde saha mühendisi olarak başladım. Ardından EnerjiSA nın Kahramanmaraş'daki Kandil Grubu Projeleri kapsamında Sarıgüzel Barajı ve HES şantiyesinde Dolusavakları yapan taşeron firmada şantiye şefi olarak görev yaptım. Oldukça yoğun, stresli günlerin ardından, baraj bitmeden Renaissance Holding in Novorossiysk/Rusya da devam etmekte olan Verhnebakanskiy Çimento Fabrikasında Refrakterden sorumlu taşeron firmada şantiye şefi olarak işe başladım ve Ocak 2011 den itibaren çalışmaktayım. Kaplumbağa gibi dünyasını sırtında taşıyan bir göçebeyimdir.

Fotoğrafa olan merakım aslında çok eskilere gitse de fotoğraf çekmeye staj için aldığım küçük bir kompakt makine ile başladım. Zamanla ilgimin artması, kendi nezdimde daha güzel neticeler almama sebep oldu. İlgimin artmasıyla bir çok makine-lens değişimi ardından biraz duruldum. Şu an Canon 7D ve lenslerimle boş vakitlerimde rahatlamak için doğaya çıkar, gördüklerimi fotoğraflarım. Çok garipsendiğim olmuştur, börtü böcek, kuş,kelebek çektiğim için. Pek kulak asmam gerçi ama ben mutluyum onların yaşamlarını gözlemlemekle. Dünya dertlerini unutur, onlarla mutlu olurum. İkinci bir yüzleri yoktur, samimilerdir. Onlarlayken düşünmem pek, insan da düşünmeyince pek bir mutlu oluyor nedense. İnsanın ayağı toprağa basmalı. Huzur bulurum ben insandan uzak, günün stesinden uzak, doğayla başbaşa mekanlarda. Huzur bulacak insan bulamadığımızdan belki de , bilmiyorum.

Fotoğraf dışında film izlemeyi seven biriyimdir. Bir boşluk bulursam açar izlerim hemen bir film. Boş vaktinde kitap okuyanlardan değilim artık. Eskiden çok okurdum ama nedense uzun yıllar adam akıllı kitap okuduğum söylenemez.

Hakkımda daha fazla bilgi merak eden, çekinmeden sorabilir. Her zaman da bir çay yanı sohbet etmeye hazırımdır.

Teşekkürler

Sevgiyle

Novorossiysk / Rusya - Haziran 2011


Copyright © 2010 Volkan Donbaloğlu. Tüm hakları saklıdır.